Bu postu bir gün yazacağımı biliyordum ama bu kadar yakın bir tarihi hiç düşünmemiştim.Hayat o kadar garip oyunlar oynuyor ki bana,o oynamayı bıraksa bile bazen çark edip ben devam ediyorum oynamaya.Sonunda da bu kadar güzel bir pasta geçiyor elime:):)Aslında yapımı her zamanki kadar kolay olmadı benim için.Geçen hafta bir deneyeyim dedim.yüzüme gözüme bulaştırdım.Yok keki olmadı yok kremasının kıvamı tutmadı!Çilekli pasta için deli olsam da uzun zamandan sonra el becerimi kaybettiğimi düşünmüştüm ki bugün tekrar kolları sıvadım ve orataya harika bir şey çıktı :)Bu kadar zaman sonra direncime yenilip bunu yemem çok yanlıştı ama sanıyorum ki bundan dolayı tadı her zamankinden daha güzeldi.Uzun süre yiyemeyecek olsam da bu tat için geçirdiğim bütün zamana,zorluklara değer.
Hem bazen bu tür kaçamaklar aslında insanın ihtiyacı olan yenilenme sürecini başlatabilir diye düşünüyorum.Ne dersiniz??
P.S. Bu postu Bayan_Mızırtı'ya ithaf ediyorum ;)
Ruhun Gıdası : Regina Spektor- Us

1 comments:
öperim!
Yorum Gönder