Aylar sonra, hiç çekinmeden söyleyebilirim ki bir günümü düşünmeden geçirebildim. İlk defa dünü,bugünü,yarını sorgulamadım. Denize karşı biramı keyifle yudumladım.Ne kendim,ne de karşımdaki insanın sorunları nedeniyle canımı sıkmadım.Etrafımdaki saçma sapan insanlardan uzakta, keyifle muhabbet edebildim.İşin ironik tarafı tüm bunları sağlayan aslında hiç tanımadığım bir insandı!
O'nın sayesinde derin bir nefes alabildim.Aylardan sonra ilk defa, birden bire toz bulutu olup ortadan kaybolmak istemedim.Yargılanmadığımı hissettim.Söylediğim kelimeleri cımbızla seçmedim.Beynim farklı düşünürken cümlelerim farklı çıkmadı.Gerçekten gülümsedim.
Kendimle bu kadar boğuşurken bir yabancının gelip de bana kim olduğumu hatırlatabileceğini hiç düşünmemiştim.Nelerden hoşlandığımı bile unutmuşken,bir yerlerde gizlediğim beni ortaya çıkardı.Deli gibi özlediğim arkadaşlarım geldi sanki.
Benim baktığım pencereden bakan insanların da bu hayatta olduğunu görmek yeniden inanmamı sağlamasa da mutlu hissetmemi sağladı.Keşkelerim çığ olup üstüme yürümedi.
İyi ki geldin güzel gülümsemeli adam.
Teşekkür ederim bana yeniden ben olmayı hatırlattığın için!!
Ruhun Gıdası : Pink Floyd- Shine On You Crazy Diomond!!

1 comments:
Umarım hala az düşünerek, belki de düşünmeyerek günün geçiyordur =)
Yorum Gönder