1 hafta ağlasam tüketemeyecek kadar gözyaşı biriktirdim.Bugün hayallerime öyle bir darbe yedim ki artık onlardan vazgeçme zamanım geldi sanıyorum.Daha ne kadar bekleyebilirim ki.Hem de çevremdeki herkes benden başka şeyler beklerken.Savaşmak neye yarıyor.Bütün parmaklar içine gözü kapalı girmem gereken girdabı gösteriyor.Düşüncesi bile beni o kadar korkutuyor,o kadar içimi sıkıyor ki konuşulmaya başladığı ilk andan itibaren yok olmak istiyorum.Dönüşü-çıkışı yok gibi hissediyorum.Bunca yıldır biriktirdiğim tüm hayallerimi nasıl çöpe atacağım bilmiyorum.Hem onlar olmadan ben nasıl ben olurum kestiremiyorum.Ne tarafa yönelsem karşımda çıkmaz sokak tabelası beliriyor sanki.Bir türlü doğru yolu bulamıyorum.Artık seçecek doğru yolum kaldığına da inanmıyorum..!
Ruhun Gıdası : Radiohead- Street Spirit
2 comments:
Hayallerinden daha iyisi için vazgeçmek bu kadar kolayken, istemediğin, zorunlu olduğun bir şey için vazgeçmek ne kadar zor.. Gelecek birilerinin ipi elinde kuklası olur mu? Resim ve yazıdan etkilendim :( Umarım verdiğin kararda doğru insanlar doğru fırsatlar çıkar karşına..
Sevgilerimle
Milagros
Çok teşekkür ederim Milagros.
Doğru mu bilemiyorum ama artık karar vermek zorundaydım.Zaman gösterecek bakalım :S
Sevgilerimle
Shlimazl
Yorum Gönder